Kiedy i dlaczego warto prowadzić stymulację mięśni?

Zawsze wtedy, kiedy upośledzona jest kontrola nad czynnością mięśni w wyniku uszkodzenia układu nerwowego, ośrodkowego (mózg i rdzeń kręgowy) lub obwodowego (aksony nerwów obwodowych). Mięśnie porażone wiotko potrzebują regularnych zabiegów stymulacji elektrycznej, 2-3 x dziennie po minimum 30 minut, czasami przez wiele miesięcy. Zbyt krótkie zabiegi stymulacji mogą nie przynosić oczekiwanych efektów, natomiast rehabilitacja ruchowa nie dostarcza mięśniom pobudzeń elektrycznych, niezbędnych dla zapobiegania degeneracji tkanki mięśniowej.

Mięśnie porażone spastycznie otrzymują od układu nerwowego niestabilne, nieadekwatne do potrzeb pobudzenia. Pobudzenia stabilne, do których w miarę stosowania terapii układ nerwowy się dostraja, może zapewnić odpowiednio zaprogramowany aparat do stymulacji oraz ćwiczenia EMG-biofeedback. To dzięki wizualizacji napięcia mózg uczy się je kontrolować. Ćwiczenia w ramach rehabilitacji ruchowej, której nie łączy się z regularnymi, codziennymi zabiegami stymulacji, wpływają na zmniejszenie spastyczności w ograniczonym stopniu. Jeżeli celem rehabilitacji w porażeniu wiotkim lub spastycznym ma być przywrócenie sprawności w stopniu maksymalnym do osiągnięcia, to pomiar sEMG, zabiegi stymulacji funkcjonalnej oraz terapia EMG-biofeedback mogą znacząco poprawić rezultaty.