Czy w moim wieku terapia ma sens? Czy terapia ma sens po wielu latach od zachorowania?

Nie istnieją ograniczenia wiekowe dla stosowania zabiegów stymulacji. Nasz najmłodszy pacjent miał 3 dni (uraz splotu ramiennego przy porodzie), najstarszy 93 lata. U dzieci i osób niepełnosprawnych ruchowo lub mentalnie, zabiegi stosuje rodzic (opiekun). Szczególnie ważne jest szybkie rozpoczęcie stymulacji w przypadku wad wrodzonych jak np. przepuklina oponowo-rdzeniowa, SMA, okołoporodowe porażenie, zaburzenia napięcia mięśniowego, atrezja odbytu etc. Im szybciej, tym mniejsze są powikłania spowodowane chorobą pierwotną i większe szanse na odzyskanie kontroli nad czynnością mięśni i zwieraczy.

Nasze doświadczenie uczy, że wdrożenie zabiegów stymulacji nawet 20-30 lat od rozpoznania spastyczności (porażenie mózgowe, SM, uraz rdzenia i in.) może przynieść istotną poprawę kontroli napięcia mięśni, zmniejszenie spastyczności, męczliwości i in.
Dobre rezultaty można uzyskać jedynie stosując terapię systematycznie. Elektrostymulacja jest metodą o wysokim profilu bezpieczeństwa. Przy prawidłowym stosowaniu zgodnie z instrukcją i po konsultacji ze specjalistą ryzyko działań niepożądanych jest minimalne – należy jednak przestrzegać przeciwwskazań. Systematyczna terapia daje dużą szansę na poprawę jakości życia.